De baasjes van Jack hadden al meerdere honden van hetzelfde ras als Jack gehad. De vorige honden waren geen enkel probleem. Allemaal als pup gekomen en tot hun dood bij ze geweest. Jack was anders, want die liet zich niet zomaar alles welgevallen zoals de honden voor hem. Zijn baasjes vonden dat best lastig, want hoe kon dat nou toch? Ze waren met Jack toch hetzelfde omgegaan als met de andere honden? Dat Jack hier en daar ander gedrag vertoonde, begrepen zijn baasjes niet. Jack heeft een hekel aan getutter aan zijn lijf. Hij vindt dat pootjes afdoen zo onzinnig. Jack loopt ze zelf wel droog en schoon. Daarnaast kan hij ook heel goed zichzelf poetsen. Daar heeft hij helemaal geen baasjes voor nodig om dat te doen bij hem. Ook onder de douche om gewassen te worden, vindt hij echt een no go. Om aan te geven, dat hij dit niet prettig vond, gromde hij. Zijn baasjes hoorden het grommen natuurlijk, maar ze waren van oordeel dat het toch moest gebeuren. Jack vond dat best lastig, want zijn baasjes negeerden zijn gegrom en hoe kon hij ze nou duidelijk maken, dat hij het echt, maar dan ook echt, heel vervelend vond? Jack besloot dat er dan maar gebeten moest worden, want dat was nog het enige dat hij kon doen om zijn gevoel duidelijk te maken. Zijn baasjes schrokken natuurlijk na de eerste keer gebeten te zijn. Jammer genoeg verliep de communicatie tussen baasjes en Jack na het bijtincident nog steeds niet helemaal goed en uiteindelijk beet Jack één van zijn baasjes nog een keer. De baasjes raakten vertwijfeld en de hond die ze al ruim zes jaar hadden, vertrouwden ze niet meer. Hun gedrag naar Jack veranderde, want wie weet wanneer ze weer gebeten zouden worden. Jack had gebeten vanwege bepaalde handelingen, maar zijn baasjes durfden hem nu ook niet meer te aaien of even heerlijk met hem te kroelen. Aaien en kroelen was nooit een probleem geweest voor Jack. Hij was er dol op. Iedereen die hij zag werd vrolijk begroet en iedereen kon hem aaien. Hij ging op zijn rug voor je liggen om heerlijk over zijn buik te laten aaien.

Op een bepaald moment besloot Jack om opnieuw één van zijn baasjes te bijten, nadat hij met gegrom aan had gegeven, dat hij het niet prettig vond om onder de douche te moeten. De baasjes schrokken hevig, want het leverde ditmaal een serieuze bijtwond in de arm van één van de baasjes op. Er moesten stappen worden genomen, want dit was niet meer te doen. De dierenarts werd gebeld, want in laten slapen was in hun ogen de enige oplossing voor Jack. Er zijn dierenartsen in Nederland die niet zo nauw kijken en gewoon een spuit zetten als een baas dat vraagt. Maar er zijn ook dierenartsen die geen enkele hond zomaar in laten slapen, als daar medisch geen goede reden voor is. Hier is van alles over te zeggen, maar dat is iets voor een andere blog. Gelukkig zijn er ook dierenartsen die echt verder kijken en hun best doen voor een hond die ter euthanasie wordt aangeboden.

Deze dierenarts besloot Jack geen finale spuit te geven en nam contact op met een hondengedragsdeskundige in de buurt. Deze hondengedragsdeskundige nam daarna weer contact met mij op, om te vragen of ik wilde helpen met het opvangen en herplaatsen van Jack. Ik durfde het wel aan en de baasjes van Jack werden ingelicht door de dierenarts dat ze contact met mij op konden nemen. Dat gebeurde. Na een gesprek met de baasjes aan de telefoon over Jack wist ik zeker dat het goed moest komen met de hond.

Jack ging naar een gastgezin waar hij de enige hond was, zodat hij goed geobserveerd kon worden. Hij liet zien een vrolijke en enthousiaste reu te zijn. Bij het gastgezin werd duideloijk dat hij geconditioneerdwas. Bijvoorbeeld met de riem aan- en afdoen. De riem aan-  en afdoen stond bij de oude baasjes vaak voor poten die afgedroogd moesten worden. Dus als de riem aan- of af werd gedaan gromde Jack al bij voorbaat. Bij het gastgezin hoefde Jack echter niet bang te zijn voor wat er ging komen. Hij kon gewoon hond zijn, zonder dat er van alles van hem werd verlangd. Als je naar een hond luistert en kijkt naar wat er wel kan, dan is er veel te bereiken. Het was duidelijk, dat Jack een eigenaar nodig had, die zijn gebrom begreep en daar met Jack mee aan het werk wilde. Niet op een dwingende manier zoals er ruim zes jaar met hem om was gegaan.

Jack werd door mij ter adoptie gezet. Er kwamen heel veel reacties voor deze leukerd en hij is sinds gisteren bij zijn nieuwe baasjes. Garantie is er nooit, maar ik verwacht dat dit helemaal goed gaat komen. Er is ervaring met gedrag als dat van Jack. Niets moet voor Jack op zijn nieuwe plek. Eerst maar weer eens vertrouwen opbouwen en een band scheppen. Het gaat je goed Jack. Ik hou contact met je nieuwe baasjes en duim voor je dat dit je gouden mand is!!