De poppen waren aan het dansen, nadat ik de volgende post op Facebook had geplaatst; “Iemand boven de 65 gaat een pup adopteren uit Spanje. De pup is nog niet in Nederland. Ik vind daar wat van”. Er volgden meer dan honderdtwintig reacties….Volgens velen vind ik dat mensen boven de 65 geen hond meer mogen adopteren en dat jonge mensen daarentegen wel altijd goed voor een hond kunnen zorgen. Ik vond het eigenlijk best schokkend dat veel van de mensen die reageerden blijkbaar niet verder kijken dan hun neus lang is. Men vindt het kennelijk normaal, dat er een pup uit Spanje, die nog niet in Nederland is, bij een persoon van boven de 65 wordt geplaatst. In principe ben ik voorstander van het herplaatsen van een hond bij oudere mensen. Een hond is heel goed voor de beweging en de sociale contacten. De sociale contacten die in deze tijd toch niet meer zo vanzelfsprekend zijn als vroeger. De wandelingen die je met een hond maakt, zijn over het algemeen nu eenmaal leuker dan de wandelingen die je alleen maakt. Je kunt ook niet zomaar even een dag overslaan als je geen zin hebt, dus je gaat hoe dan ook naar buiten en dat is goed. De wind door de haren en de zon of de regen op je hoofd houdt je bij de dag. Daarnaast is een hond in huis vaak een geweldige remedie tegen eenzaamheid. In mijn ogen is er niets fijner, dan heerlijk kletsen tegen de hond(en) in huis. Mijn honden weten mijn diepste geheimen en weten altijd hoe ik mij voel.