BIJ HET HERPLAATSEN VAN HONDEN HEB JE NIET ALLEEN VERSTAND EN ERVARING NODIG, MAAR VOORAL INTUÏTIE.
Toen ik Border Collie Dex vroeg om te gaan zitten, deed hij dat netjes. Toen ik hem vroeg om “down” te gaan ging dat minder goed. Zijn oren gingen naar beneden, zijn lichaam en staart gingen ineens lager en hij liep snel bij mij vandaan. Het was duidelijk dat Dex daar geen fijne ervaringen mee had opgedaan. Ik was op kennismakingsbezoek bij Dex en zijn baasjes. Die hadden om mijn hulp gevraagd om een nieuwe eigenaar te zoeken voor hun hond. We pakten een stoel op het terras en Dex ging ergens in de tuin liggen. “Hij is graag op zichzelf en niet zo’n knuffelkont”, vertelden de baasjes. Dex was twee jaar oud en had al heel wat meegemaakt in zijn jonge leven. Omdat zijn baasjes -die ook de fokker zijn- om verschillende redenen Dex niet meer konden geven wat hij nodig had, besloten ze dat het beter was voor Dex om een baas te hebben die wel tijd voor hem had. Een baas die dagelijks heerlijke wandelingen met hem kon maken en hem de aandacht kon geven die hij nodig had. Er werd een nieuwe baas gevonden en Dex verhuisde. Aangezien hij een stamboom heeft, was dat hoogstwaarschijnlijk de reden voor zijn nieuwe baas om hem direct weer door te verkopen. Een hond als Dex brengt namelijk behoorlijk wat geld op. Dex ging van hand tot hand en had in redelijk korte tijd een stuk of vijf eigenaren. Daar kwamen zijn baasjes achter, toen ze op een dag een telefoontje kregen van iemand die vertelde dat zij Dex al een paar dagen in huis had. Deze vierde of vijfde eigenaar vertelde, dat Dex vocht met de andere reuen in huis en daarom weg moest. Om ervoor te zorgen dat Dex niet opnieuw doorverkocht werd, hebben zijn baasjes hem toen teruggekocht. Door deze nare ervaring voor Dex en zijn baasjes, werd er gekeken of ze de hond dan toch zelf niet het leven konden geven dat hij nodig had. Jammer genoeg bleek dat niet te lukken.
Mijn hulp werd ingeroepen. Zelf hadden de baasjes er geen vertrouwen meer in een goede plek te kunnen vinden voor lieve Dex. Ik ging dus op kennismakingsbezoek om een beeld te krijgen van de hond. Ik had al eerder meegemaakt, dat mensen die een bepaald ras hebben, denken dat ze alle wijsheid in pacht hebben over deze soort. Heb je niet zo’n ras, dan kun je er ook niets over zeggen; is vaak de stelling. Toen ik Dex op een FB rasgroep plaatste, werd het al snel duidelijk dat dit ook zo werkt bij bepaalde Border Collie eigenaren. Men kende Dex van de vorige keer en zelfs de laatste eigenaar, die hem vier dagen had, wist te vertellen dat Dex heel agressief was en niet met andere reuen om kon gaan.
Ik kreeg nogal wat reacties betreft Dex en hoe kon ik nou een Border Collie goed kon herplaatsen? Dex was een werkhond en die moest werken volgens een aantal “kenners”. Ik had juist in mijn adoptie tekst gezet, dat hij niet geschikt was om schapen te hoeden. Dex was namelijk erg onder druk gezet als pup en puber. Zijn baasje was te hard voor hem geweest, waardoor Dex soms doorsloeg en niet meer toegankelijk was. Door wat zijn baasjes mij eerlijk vertelden en door hoe ik Dex zag, tijdens het kennismakingsgesprek in de tuin, had ik duidelijk in mijn hoofd wat voor baas ik voor hem zocht. Iemand die bekend is met Borders, maar niet een baas die Dex perse aan het werk wilde hebben. Een eigenaar die keek naar wat de hond echt nodig heeft. Dex had genoeg onder druk gestaan. Ik maakte zijn adoptie tekst en plaatste die op diverse websites.
Er kwamen verschillende mails voor hem binnen. Voor het grootste deel van mensen die bij voorbaat al niet geschikt waren. Dex had namelijk een probleem met andere honden aan de riem. Hij had een ervaren baas nodig om dat met hem te gaan trainen. Daarnaast zocht ik een rustige plek voor hem zonder al te veel drukte in de buurt. Dat had ik duidelijk in de tekst gezet. Ik was er van overtuigd dat Dex zijn agressie naar andere honden zou kunnen los laten met de juiste baas aan zijn zijde. Dat moet dan wel een baas zijn die weet hoe te werk te gaan. Toch zijn er dan mensen die geen ervaring hebben met honden en denken dat ze de geschikte baas zijn. Of mensen die in een appartement wonen in een stad. Ik vraag me dan altijd af wat er in die mensen omgaat. Hebben ze de tekst wel gelezen? Lastig om dan netjes te blijven in het beantwoorden van die mails zonder te vragen: mankeert u wat aan uw ogen?

Gelukkig kwam er ook een mail binnen van een lief echtpaar die al eerder Border Collies hadden. Geen schapen hoeden of ander werk voor Dex, maar gewoon heerlijk wandelen in het bos en trainen om zijn gedrag te verbeteren met daarnaast veel liefde. Het echtpaar wilde kennismaken met Dex en ik bracht ze in contact met zijn baasjes. Ruim drie uur hebben ze met Dex en zijn baasjes doorgebracht en de klik was er overduidelijk. De klik was zelfs zo goed, dat besloten werd om Dex direct mee te nemen. Het is en blijft altijd spannend als een hond van eigenaar wisselt, want is het wel de juiste keus geweest? Maar
gelukkig werd al snel duidelijk, dat Dex op een super goede plek terecht was gekomen. Op een plek bij mensen die echt kijken naar de hond en wat hij nodig heeft. Dat is vooral veel liefde, heerlijke wandelingen en vertrouwen. Deze week kwam er van zijn baasjes weer een update binnen over Dex;

“Dag Wilma, Vandaag had ik me voorgenomen om Dex meer vrijheid te geven om daarmee ook het rukken, springen en trekken bij de ontmoeting met andere honden te voorkomen. Ik heb Dex een uur lang dus bijna helemaal los gehad in het bos, met steeds contact maken en bij me terug laten komen. Daarbij heeft hij contact kunnen maken met veel voor mij bekende honden en dat ging voortreffelijk. Hij maakt contact, speelt, rent en is daarbij niet agressief. Na enkele minuten rondrennen vertoont hij het typische border collie gedrag; Het is klaar, ik ga weer mijn eigen gang. Gisteravond nog kennis gemaakt met een pup van 6 weken. Hij ging er vriendelijk mee om. Dex komt steeds weer snel onder appel en reageert hier goed op. Zijn naam noemen en een kort commando (“Nee! Hier! Genoeg!” met het juiste stemvolume of hoog/laag) voldoet. Alles bij elkaar een goede vooruitgang. In huis is hij sterk op ons betrokken. Hij geniet van zijn vaste plekken met kussens in het huis. In de auto is hij niet meer te zien als we rijden. Hij ligt dan heerlijk op zijn kussen. We hebben weer een lief maatje in huis!”

Hier word ik dan zo blij van! Gelukkig ben ik goed in het luisteren naar mijn intuïtie bij het herplaatsen van honden. Natuurlijk zit ik er soms wel eens naast want een 100% slagingspercentage bestaat niet. Toch voelde ik bij Dex meteen wat hij nodig had en kan ik nu tegen de mensen die dachten het beter te weten zeggen; Zie je wel dat ik gelijk had.
Wil je hulp bij het herplaatsen van je hond, dan kun je contact met mij opnemen via mijn website www.herplaatsingscoach.nl