Laat ik het maar gelijk zeggen zoals het is; De meeste asielen in Nederland zitten niet vol met (sociale) honden. Daar staat u misschien van te kijken, want u heeft waarschijnlijk net als de meeste Nederlanders gehoord, dat de asielen wel vol zitten. Vol met katten vaak wel ja, maar met honden vaak niet. Als voormalig asielbeheerder kan ik u zeggen, dat u iets gehoord heeft dat niet klopt. Er is al jaren een groot tekort aan honden in de meeste asielen. Een tekort aan leuke sociale hondjes wel te verstaan. De honden die de asielen binnenkrijgen zijn namelijk bijna allemaal door hun baasjes verprutste honden met een zeer uitgebreide gebruiksaanwijzing. Baasjes die geen idee hebben wat het inhoudt om een hond op te voeden en te verzorgen. Baasjes die roepen veel verstand te hebben van honden en hun gedrag, maar dat dus absoluut niet hebben. Als ze de ene hond verkloot hebben, dan nemen ze gewoon de volgende om ook die na enige tijd gewoon weer weg te doen. De meeste honden in onze asielen kunnen niet alleen zijn, vertonen agressie naar vreemden, hebben angst, zijn onbetrouwbaar met kinderen, of kunnen absoluut niet samen met andere honden of andere dieren. Deze honden moeten vaak heel lang wachten op een baas, als er al een baas voor ze komt. Dat wachten kan jaren duren. Jaren in een kennel en als de hond mazzel heeft, een aantal uur per dag op een speelveldje. Ik kan u zeggen dat zoiets de meeste honden geen goed doet. Als er wel leuke sociale honden binnenkomen in de asielen, dan zijn die vaak binnen zeer korte tijd alweer geplaatst omdat mensen er voor in de rij staan. Men kijkt in Nederland nu eenmaal vaak eerst of er een geschikte hond in het asiel zit.

Er is veel te doen over broodfokkers. Die verdienen in ons land vele euro’s met het fokken en verkopen van pups. Pups die onder erbarmelijke omstandigheden worden gehouden. De vaders en moeders van deze pups zitten in schuren opgehokt in hun eigen ontlasting. Het enige wat deze honden mogen, is zorgen voor nieuwe pups. Ze krijgen geen medische zorg, zien geen daglicht en krijgen geen liefde. Veel van deze broodfokkers kopen hun pups in Oost Europa. De foto’s van dergelijke schuren zal ik u besparen, want ze zijn vreselijk. De pups komen met grote vrachtwagens naar Nederland. De Nederlandse handelaar heeft er een klein bedrag voor betaald en verkoopt ze dan door voor bedragen die er niet om liegen. Hoe komt het toch, dat deze vreselijke broodfokkers de pups niet aangesleept krijgen? Dat komt omdat er veel vraag is naar honden. Naar lieve sociale honden. Honden die het goed kunnen vinden met andere honden, met de kat en met de kinderen. Omdat er bijna niet van dit soort honden te vinden zijn in de asielen, schaffen mensen daarom een pup van een broodfokker aan. Vaak zijn de pups uit de broodfok niet goed gesocialiseerd en hebben ze een ziekte of afwijking. Als je gaat kijken op internet, dan kom je vele vreselijke verhalen tegen van mensen die pups hebben gekocht bij deze broodfokkers. Er zijn twee groepen mensen die bij een broodfokker een hondje gaan kopen. Ten eerste mensen die geen flauw benul hebben wat ze daarmee in stand houden. Deze groep is vaak zeer verontwaardigd als blijkt dat er iets aan hun gekochte pup mankeert. Ten tweede de mensen die wel weten wat een broodfokker is, maar denken ‘dat overkomt mij toch niet’. Het gekke is, dat deze mensen ook zeer verontwaardigd reageren als blijkt dat er iets mankeert aan de gekochte pup.

Naast de asielhonden en de honden die via broodfokkers komen, zijn er nog de rashonden. De rashonden zijn duur en er is de laatste jaren zo vreselijk veel mee gefokt, dat 40% een erfelijke afwijking heeft. Bepaalde rassen worden door epilepsie amper 4 jaar oud. Honden die niet goed kunnen ademen, die na een paar jaar nog amper kunnen lopen, of honden die in elkaar storten omdat het hart niet meer goed werkt. De rashonden die nog wel goed gefokt worden, zijn vaak heel duur om te kopen en dat is maar voor weinig mensen weggelegd. Daarnaast wil niet iedereen een pup maar wil men graag ëen hond redden”.

Dan zijn er ook nog de buitenlandse honden. De buitenlandertjes waar men over roept dat ze maar in het land moeten blijven waar ze geboren zijn, omdat de Nederlandse asielen vol zitten. Maar deze buitenlandertjes worden geboren in een land, Spanje, Turkije, Roemenië, Bosnië, Griekenland enz, waar ze vaak een slecht en kort leven tegemoet gaan en met veel geweld te maken krijgen. Als ze het al overleven als op straat geboren zwerver. Deze buitenlandertjes kunnen er niets aan doen dat ze geboren worden.

Gelukkig zijn er stichtingen die zich in allerlei landen inzetten om deze zwerfhonden te helpen en in het land waar deze ellende heerst voorlichting te geven en castratie projecten uit te voeren. Tussen deze zwerfhonden zitten vaak fantastisch leuke lieve honden, die in het land van herkomst absoluut geen kans hebben, maar nog niet bedorven zijn door een baas. Deze honden –mits goed geselecteerd– zijn perfect als leuke gezellige huishond. Deze honden zijn meestal heel goed met andere honden omdat ze op straat wel op moeten kunnen schieten met andere honden. Hun hondentaal is zeer goed. De Nederlandse honden zijn vaak door hun baasjes zo verprutst, dat de hondentaal er vaak amper is. Veel honden hebben geen idee hoe ze met andere honden moeten communiceren met alle gevolgen van dien. Daarnaast zijn de meeste buitenlandse honden zeer dankbaar en erg lief ondanks alle ellende die ze meegemaakt hebben. Deze leuke gave buitenlandertjes verdienen in mijn ogen een kans op een fijn leven. Daarom is het een uitstekend idee, om niet naar een broodfokker te gaan, maar een buitenlandertje te adopteren mits er in het asiel geen passende hond te vinden is.

Jammer genoeg zijn er ook veel stichtingen die er een bende van maken met herplaatsen. Adopteer een hond pas als die ook echt in Nederland bij een gastgezin zit en men een goede back up heeft mocht de adoptie niet goed gaan.

Wilma de Joode
Voormalig asiel beheerder